Εντάξει βρε παιδιά, τον θεό σας δεν έχετε πια. Από εκεί που δεν με έτρωγε κανείς, αρχίσατε να με θεωρείται κουλ, να με βάζετε στα πρωινά σας, τα μπραντς όπως τα λέτε, να με καλλιεργείτε σπίτι σας.
Μάθατε πότε είμαι καλό και πότε χάλασα, με τι ταιριάζω, σε τι κάνω καλό. Από εκεί που τα παιδιά κλαίγανε όταν με έβλεπαν, τώρα με ζητάνε.
ΟΚ, προσαρμόστηκα, δεν είστε καλά εσείς οι άνθρωποι. Αλλά ρε σατανάδες; Ρε αθεόφοβοι; Και στο σουβλάκι; Με βάλατε και στο σουβλάκι και το θεωρείτε και κουλ; Με βάλατε στο σουβλάκι και δεν έγινε επανάσταση;
Τι άλλο θα γίνει, αναρωτιέμαι; Θα βγει και ναρκωτικό αβοκάντο; Θα με φοράτε σαν σκουλαρίκι; Συνέλθετε, γιατί μόνο χαλασμένα θα μας πετυχαίνετε στο εξής, ψωνάρες.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;