Απέτυχα, απέτυχα, απέτυχα. Αχ, ειλικρινά, όταν τόσες χιλιάδες χρόνια πριν δεχόμουν τις εισηγήσεις για την δημιουργία του ανθρώπου, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα εξελιχθούν έτσι.
Χίλιες φορές να έδινα λογική και βούληση στα κουνάβια ή τα σαλιγκάρια. Άνθρωποι σκοτώνονται για τις θρησκείες και τώρα έχουμε και τους βλαμμένους που πάνε και πίνουν από το ίδιο κουτάλι το αίμα του Χριστού, ενώ κυκλοφορεί πανδημία.
Είστε με τα καλά σας μωρέ; Θεός είμαι, δεν είμαι γιατρός. Αν αρρωστήσετε δεν μπορώ να κάνω τίποτα απολύτως. Φορέστε μάσκες και καθίστε σπίτια σας. Αμ οι παπάδες, που λένε ότι δεν κολλάει στις εκκλησίες και κυκλοφορούν σαν να μην τρέχει τίποτα;
Τίποτα, απογοήτευση, απέτυχα πλήρως. Είμαι στο τσακ να αφήσω τον κορονοϊό να τα τελειώσει όλα και να αρχίσω ένα νέο είδος από την αρχή. Ίσως ήρθε η ώρα οι γάτες να πάρουν την ευκαιρία τους.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;