Έχει περάσει κάτι παραπάνω από μια εβδομάδα από τότε που είδα τον Ντόναλντ στην Σιγκαπούρη και δεν μπορώ να σταματήσω τον σκέφτομαι.

Τα πορτοκαλί του μαλλιά, η βαριά φωνή του, η σταθερή και δυνατή χειραψία του, νόμιζα ότι ζω ένα όνειρο, ήθελα αυτή η στιγμή να κρατήσει για πάντα. Η υπογραφή της συμφωνίας μας και η σύνοδος ήταν μια πρόφαση για να τον δω και να τον γνωρίσω. Τον θαυμάζω χρόνια κι έψαχνα αφορμή για να βρεθούμε.

Τι να πρωτοσχολιάσω. Το μπλε κοστούμι του, την κόκκινη γραβάτα του, το χιούμορ του, τον τρόπο που κρατούσε το στιλό. Μακάρι να βρεθεί ξανά σύντομα λόγος να τα πούμε, έχω ήδη πει στον Ντένις να κανονίσει κάτι. Μου λείπει ήδη, νόμιζα ότι θα είμαι χαρούμενος αλλά τελικά ίσως όλο αυτό μου έκανε κακό.

Ντόναλντ, θα υπάρχει πάντα ένα κενό δωμάτιο στο σπίτι μου για σένα, μην πιστεύεις τις χαμογελαστές φωτογραφίες που προβάλλει η προπαγάνδα των καναλιών μου, μέσα μου σπαράζω. Εις το επανιδείν.

---

Ο Τιτανομέγιστος Καζαμίας «Το Κουάρκ» Κουλουριού και Κουραφέλκυθρου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από την Jemma Press.