Με μεγάλη λύπη και απογοήτευση, διαπιστώνω ότι παρεξηγήθηκαν τα λόγια μου κατά τη διάρκεια της εκπομπής της Δευτέρας, όταν με πολλή αγάπη είπα πως καλύτερα ένας άνθρωπος να είναι νεκρός, παρά σε καροτσάκι.
Προφανώς, δεν το εννοούσα έτσι όπως το καταλάβατε, αγαπάω πολύ τους ανθρώπους που είναι σε καροτσάκια, το καλοκαίρι μάλιστα παρακολούθησα και τους Παραολυμπιακούς Αγώνες και έχω και γείτονες που είναι σε καροτσάκια.
Δεν σας παρεξηγώ όμως. Εντάξει ανάπηροι άνθρωποι, όμηροι των σωμάτων τους, δεν περιμένω να έχουν μεγάλη αντίληψη αυτών που βλέπουν, έχουν μεγαλύτερα προβλήματα να αντιμετωπίσουν. Κάπως με απογοήτευσαν οι κανονικοί άνθρωποι που τα έβαλαν μαζί μου, από εσάς δεν το περίμενα, ειλικρινά.
Εν πάση περιπτώσει, να είστε προσεκτικοί στους δρόμους παιδιά, όσοι είστε ακόμα όρθιοι και έχετε σημασία. Με τους υπόλοιπους, ραντεβού στους Παραολυμπιακούς του 2028, συνεχίστε να μας δίνετε κουράγιο και δύναμη!
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;