Ευτυχώς η τουαλέτα δεν είχε ουρά. Οι μπύρες που είχαν προηγηθεί ήταν πολλές και η κύστη μου ασφυκτικά γεμάτη. Όχι πως θα ανεχόμουν κανέναν γελοίο να κατουρήσει πριν από μένα δηλαδή. Λίγο τσαμπουκά να αρκεί έχεις και κανείς δεν θα τολμήσει να παραπονεθεί. Στη χειρότερη ρίχνεις ένα άγριο βλέμμα και καθάρισες. Εσύ που με διαβάζεις, σημείωνε.
Μπήκα μέσα, αφήνοντας την πόρτα ανοιχτή (μόνο οι φλώροι κλειδώνουν), κατέβασα το φερμουάρ και άρχισα να κάνω χώρο στην κύστη μου για τις καινούργιες μπύρες. Η ανακούφιση μεγάλη. Σου λέω παίζει να βόγγηξα σε φάση. Τον τίναξα κει χάμω, κούμπωσα το παντελόνι μου κι όλα καλά. Βγήκα, πήγα στο μπάρ και με το ένα χέρι αγκάλιασα το μωρό που μου κρατούσε παρέα εκείνο το βράδυ ενώ το άλλο έκανε νόημα στον μπάρμπαν για μια μπύρα ακόμα. Μεγάλη.
Αν ήσουν έστω και λίγο παρατηρητικός θα ‘χες προσέξει ότι δεν έπλυνα τα χέρια μου. Ναι, δεν το κάνω ποτέ αυτό το αηδιαστικό πράγμα, δεν ψήνομαι καν να βρέξω τα χέρια μου για να αναγκαστώ να τα σκουπίσω στο λατρεμένο μου τζην δεκαετίας επειδή κάποιος καθυστερημένος θλιβερός υπάλληλος δεν άλλαξε ρολό χαρτί. Άσε που είναι και χάσιμο χρόνου όταν έχω τη μωράκλα να με περιμένει. Στοιχηματίζω ότι εσύ πλένεις τα χέρια σου όταν κατουράς στα μπαρ. Και οτι φυσικά είσαι πάντα μπακούρι. Θα το αλλάξουμε αυτό όμως.
Είμαι ο Μάκης και θα τα λέμε συχνά από αυτή τη στήλη. Φλώρε.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;