Ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, η επικράτηση της τεχνητής νοημοσύνης, ο περιβαλλοντικός όλεθρος και η καταστροφή του πλανήτη, είναι σενάρια που πλέον κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει και που μπορεί αναμφίβολα να οδηγήσουν στο τέλος της ανθρωπότητας, ωστόσο παρουσιάζουν και σημαντικές διαφορές μεταξύ τους.
Στα αλήθεια ποιος από όλους αυτούς τους τρόπους θα ήταν ο προτιμότερος, με τις όσο το δυνατόν λιγότερο βλαπτικές επιδράσεις για εμάς; Τρεις ειδικοί, προερχόμενοι από τρεις διαφορετικούς τομείς, μας απαντούν μιλώντας αποκλειστικά στο «Κουλούρι».
«Η τεχνητή νοημοσύνη σε λίγα χρόνια θα είναι σε θέση να δώσει ένα τέλος χωρίς να υποφέρει κανείς, η ανθρωπότητα μπορεί να μην το καταλάβει παρά μόνο στα τελευταία λεπτά, πράγμα ασφαλώς θετικό αν σκεφτούμε ότι οι μάζες της ανθρωπότητας πάντα έπρεπε να υποφέρουν», μας εξηγεί ο Φρέντι Δανιηλίδης, υψηλόβαθμος τεχνικός κυβερνοασφάλειας σε εταιρεία-κολοσσό της Σίλικον Βάλεϊ.
«Είναι στη χέρι μας να εκπαιδεύσουμε σωστά από μικρά τα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης, ώστε όταν φτάσει η ώρα να επιλέξουν τον πιο ανώδυνο και μη βλαπτικό τρόπο. Θα ζήσουμε στην αιωνιότητα. Σίγουρα θα είναι καλύτερα από πυρηνικές κεφαλές, σεισμούς και τσουνάμι», προσθέτει.
Μπορεί όντως να είναι λιγότερο βλαπτικό να αφήσουμε το τέλος της ανθρωπότητας στις μηχανές; Αυτή τη φορά μας απαντά ένας γεωπολιτικός αναλυτής και ιστορικός, ο Δρ. Ευρυμέδων Παπαφρίδης από το πανεπιστήμιο του Μονάχου.
«Δεν βλέπετε τι γίνεται; Ο τρελός και ο υποκριτής στην αναμπουμπούλα χάνεται. Αλλά ακούστε, ο Τραμπ ξέρει τι κάνει, τους έχει στη γωνία, ένα τσαφ να κάνει ο Πούτιν ή ο Κινέζος και τους έφαγε. Εκεί είναι αρκετά πιθανό να οδεύσουμε προς έναν πυρηνικό χειμώνα, με εκατοντάδες ατομικές βόμβες που θα καλύψουν τον πλανήτη και θα μας οδηγήσουν σε μια νέα εποχή των παγετώνων. Μια τέτοια περίπτωση θα ήταν σίγουρα κάπως βλαπτική αλλά ελπίζουμε για το καλύτερο», σημειώνει χαρακτηριστικά ο καθηγητής.
Τέλος, συναντήσαμε εδώ στην Αθήνα, στο διαμέρισμα του στο Παγκράτι που «βλέπει» απευθείας στον Λυκαβηττό τον Αλέξη Καλοκουτιά, καθηγητή Περιβαλλοντικής Πολιτικής του πανεπιστημίου Αιγαίου, που παραδέχθηκε ότι η κλιματική απειλή δείχνει να χάνει το «μομέντουμ» της στην κούρσα για το τέλος της ανθρωπότητας.
«Πριν 2 ή 3 χρόνια θα κάναμε μια άλλη συζήτηση αλλά πλέον ναι, δυστυχώς. Ενδεχόμενα όπως η ερημοποίηση, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας και οι μαζικές πυρκαγιές δεν ακούγονται τώρα και τόσο βλαπτικά, συγκριτικά με άλλα. Σκεφτείτε ότι πριν λίγα χρόνια γκρινιάζαμε για τον κορωνοϊό.»
Ο Τιτανομέγιστος Καζαμίας «Το Κουάρκ» Κουλουριού και Κουραφέλκυθρου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από την Jemma Press.
Απόψεις
Έχω τονίσει ξανά στο παρελθόν, πως το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι στα ανατολικά μας σύνορα, αλλά στο Λιβυκό Πέλαγος. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε καθημερινά να φτάνουν τέτοιες ποσότητες σκόνης από την Αφρική και να μην αντιδρούμε.