Αισθάνομαι ήδη κουρασμένη από τον αγιασμό, αργούν τα Χριστούγεννα;

Τι ήταν κι αυτό πάλι. Αυτή η πρώτη μέρα της επιστροφής στη δουλειά, απλά δεν παλεύεται. Τι να σου κάνουν τρεις μήνες διακοπές, τι να πρωτοκάνεις; Μέχρι να φύγεις, έχεις γυρίσει.

Καλά ήταν, αλλά λίγο. Μόνο σε έντεκα νησιά πήγα φέτος και μην νομίζετε, πάνω από εβδομάδα δεν έκατσα σε κανένα. Πλέον, επιστροφή στην ρουτίνα, δουλειά μέχρι τις 2 το μεσημέρι και απλά περιμένουμε τις 15 μέρες των Χριστουγέννων για να ξεγελαστούμε. Κοροϊδία σκέτη.

Κάτι πρέπει να γίνει. Δεν λέω, το γεγονός ότι θα ξεκινάμε τα μαθήματα λίγο αργότερα του χρόνου είναι σίγουρα ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, όμως δεν είναι αρκετό. Ελπίζω να σχολάμε και λίγο νωρίτερα, να παίρνουμε περισσότερα και να τελειώνει η χρονιά τον Απρίλιο, άντε μόλις έρθει το Πάσχα.

Άνθρωποι είμαστε κι εμείς, έχουμε αξιοπρέπεια και όρια. Τι να πω, ελπίζω κάποια στιγμή ο εργασιακός Μεσαίωνας να τελειώσει. Μέχρι τότε, κουράγιο στους συναδέλφους και υπομονή. Τρεις μήνες ακόμα για τα Χριστούγεννα.