Με ξέρετε. Δεν είμαι της υπερβολής. Μια ταβέρνα κάθε τόσο, έτσι για να σπάει η ρουτίνα του σπιτικού. Σήμερα όμως, ήρθε επιτέλους αυτή η μέρα του χρόνου που θα βάλω στο στόμα μου λίγο κρέας.
Λίγο μοσχαράκι, λίγο κοτόπουλο, λίγη σπαλομπριζόλα, λίγο αρνάκι, λίγο κοντοσούβλι, λίγο κότσι, λίγη συκωταριά, λίγο παϊδάκι, λίγο κεμπάπ, λίγο κοτομπέικον, λίγο χοιρινό, λίγος γύρος και μερικά λουκάνικα να παίζουν στη μέση.
Με μέτρο, γιατί προσέχουμε κιόλας, ίσα για να τιμήσουμε την παράδοση. Πάνω από όλα άλλωστε τα ήθη και τα έθιμα της πατρίδας. Κλείσαμε ένα τραπεζάκι για 36 άτομα για να ξεχαστούμε, μέχρι την Κυριακή που θα τιμήσουμε το έθιμο του κυριακάτικου τραπεζιού στην ίδια ταβέρνα.
Και του χρόνου ρε παιδιά.
Ο Τιτανομέγιστος Καζαμίας «Το Κουάρκ» Κουλουριού και Κουραφέλκυθρου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από την Jemma Press.
Απόψεις
Έχω τονίσει ξανά στο παρελθόν, πως το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι στα ανατολικά μας σύνορα, αλλά στο Λιβυκό Πέλαγος. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε καθημερινά να φτάνουν τέτοιες ποσότητες σκόνης από την Αφρική και να μην αντιδρούμε.