Ε δεν μπορώ άλλο, πραγματικά. Πας στο θέατρο, ακούς για λευτεριά στην Παλαιστίνη. Πας σε συναυλία, σινεμά, σε πανηγύρι, το ίδιο.
Ε κούραση, δεν γίνεται άλλο έτσι, δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση. Μέχρι και στις διακοπές μας, βλέπουμε στα λιμάνια διαμαρτυρίες για την Παλαιστίνη και τη Γάζα. Δεν μας αφορά.
Έχουμε τα δικά μας προβλήματα, την Κύπρο, την Ελλάδα μας. Για εμάς ποιος θα φωνάξει; Μπαίνω σε σάιτ να δω καμία είδηση πιο ανάλαφρη και ασχολούνται και τα βάζουν κι εκεί με το Ισραήλ.
Προτείνω να έχει δικαίωμα να διαμαρτυρηθεί, μόνο όποιος έχει πάει όντως στη Γάζα. Από μακριά ξέρω κι εγώ. Κι όποιος έχει πάει, ας γκρινιάζει από το σπίτι του, χωρίς να μας ενοχλεί.
Τι φταίμε εμείς δηλαδή, Γάζα και Γάζα και Γάζα, γκώσαμε με τον αντισημιτισμό. Σιλάνς, κάνουμε διακοπές.
Ο Τιτανομέγιστος Καζαμίας «Το Κουάρκ» Κουλουριού και Κουραφέλκυθρου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από την Jemma Press.
Απόψεις
Έχω τονίσει ξανά στο παρελθόν, πως το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι στα ανατολικά μας σύνορα, αλλά στο Λιβυκό Πέλαγος. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε καθημερινά να φτάνουν τέτοιες ποσότητες σκόνης από την Αφρική και να μην αντιδρούμε.