Έπεσα από τα σύννεφα, όταν έσκασαν οι πρώτες βόμβες στην Ουκρανία. Την Ρωσία πραγματικά τον αγάπησα, ό,τι συναίσθημα έχω για εκείνην είναι θαυμασμού, αγάπης. Εγώ έτσι έζησα στη Μόσχα κι αυτή είναι η δική μου κατάθεση.
Για να είμαι και ξεκάθαρος, εγώ το πρόσωπο που γνώρισα στον Βλάντιμιρ Πούτιν είναι αυτό που σας περιγράφω. Ό,τι άλλο έχει συμβεί, δεν το γνωρίζω. Περιμένω να αποδειχτεί κι η άλλη πλευρά. Δεν μπορώ να κάνω τον γεωπολιτικό αναλυτή εγώ. Ας μιλήσει η Ιστορία.
Τρόμαξα, φοβήθηκα. Ένιωσα πάρα πολλή λύπη και στεναχώρια για τον άνθρωπο που εκείνη τη στιγμή καταλάβαινα ότι βρίσκεται σε μία «κόλαση». Ακόμα και αν συμβαίνει αυτό που λέτε εσείς, αυτό που λένε τα θύματα στην Ουκρανία, βεβαίως υπάρχει μεγάλη στεναχώρια και λύπη, είναι μία τραγωδία για τα θύματα.
Είναι μία τραγωδία και για τους ανθρώπους οι οποίοι προφανώς πάσχουν από κάτι. Όπως τους ναρκομανείς, οι οποίοι κάνουν χρήση ουσιών τους αγκαλιάζουμε και τους φροντίζουμε με κάποιο τρόπο. Κι αυτό είναι μία παθολογία που χρήζει κάποιας θεραπείας, βοήθειας.
Και σε αυτό, θα ήθελα να είμαι ξεκάθαρος.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;