Κάτι πολύ παράξενο συμβαίνει τις τελευταίες εβδομάδες, δεν μου το βγάζετε από το μυαλό. Και μάλιστα, δεν είναι η πρώτη φορά που το παρατηρώ.
Όπως και την Άνοιξη, έτσι και τώρα, όλες μου οι αγαπημένες ταβέρνες είναι κλειστές, χωρίς να μπορώ να καταλάβω το λόγο. Και το στέκι μου στη Ραφήνα, και το άλλο μου στέκι στο Πόρτο Ράφτη, και το στέκι μου στη Σταμάτα, και την αγαπημένη μου ταβέρνα στη Χασιά και φυσικά το κουτούκι στο κέντρο, τα οποία επισκεπτόμουν καθημερινά, όταν φυσικά μου το επέτρεπε το πρόγραμμά μου.
Ξαφνικά τον τελευταίο μήνα, με την Νατάσα παραγγέλνουμε συνεχώς απ' έξω. Καλό, δεν λέω, αλλά είναι άλλη η αίσθηση να βλέπεις το κρέας να μαγειρεύεται, να ρουφάς τις μυρωδιές, να παρατηρείς τι τρώνε οι άλλες παρέες, να περιμένεις με αγωνία το γλυκό και το φρούτο.
Έχω πολύ καιρό να δω ειδήσεις, αλλά μου φαίνεται ήρθε η ώρα να κλείσω την κονσόλα μου και ενημερωθώ, ίσως πρόκειται για κάποια απεργία. Πάντως, μου λείπουν όλες και ελπίζω όλο το θέμα να λυθεί πολύ γρήγορα.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;