Ως κεραυνός εν αιθρία ήρθε για τον νεαρό Άρη η ανακοίνωση για το νέο καπάκι του μπουκαλιού που λανσάρει η μπύρα «Μύθος». Το νέο καπάκι αλουμινίου περιλαμβάνει ένα μικρό «δαχτυλίδι» που διευκολύνει το άνοιγμα της μπύρας, απλά με τη χρήση του δακτύλου ενός χεριού.
Περιφερόμενος στους δρόμους της Αθήνας ο νεαρός παρατήρησε με την άκρη του ματιού του το νέο μπουκάλι σε ένα ψυγείο περιπτέρου της πλατείας Μαβίλη. Το περιεργάστηκε και κατάλαβε πως με τη νέα συσκευασία δε χρειάζεται πλέον να έχει κανείς ανοιχτήρι για να ανοίξει τη μπύρα του. Εκείνη τη στιγμή ήταν που ο μισός του κόσμος κατέρρευσε.
Ο 24χρονος Άρης ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής μεταξύ των φίλων του, καθώς ήταν ο μόνος που μπορούσε να ανοίξει τα μπουκάλια της μπύρας με τον αναπτήρα του. Το ταλέντο του αυτό είχε «ξελασπώσει» την παρέα του ουκ ολίγες φορές. Στα φοιτητικά τους χρόνια, όταν οι πλατείες ήταν τα αγαπημένα τους μέρη να συναντιούνται, σε ταβέρνες το καλοκαίρι για να διευκολύνει τον βιαστικό σερβιτόρο, ακόμα και στα σκοτάδια των συναυλιακών χώρων, ο Άρης ήταν πάντα εκεί. Η παρέα ήξερε που να απευθυνθεί για να απολαύσει γρήγορα τη μπύρα της και ο ίδιος ευχαριστιόταν να ακούει το χαρακτηριστικό «σφύριγμα» βγάζοντας το καπάκι.
Όπως είναι επόμενο, οι φίλοι του νεαρού άρχισαν τα πειράγματα όταν πληροφορήθηκαν για το νέο μπουκάλι, λέγοντας στον φίλο τους πως πλέον δεν τον έχουν ανάγκη. Ο Άρης από τη μεριά του προσπαθούσε να διασκεδάσει αντιλέγοντας πως έπρεπε κάποια στιγμή να βρουν και οι υπόλοιποι την ανεξαρτησία τους. Με το νέο καπάκι οι ζωές των νεαρών γίνονται σίγουρα πιο εύκολες, χωρίς να χάνεται η γοητεία του «σφυρίγματος» κατά το άνοιγμα. Για να θυμούνται όμως τα παλιά συμφώνησαν όλοι μαζί πως θα σχεδιάζουν με στυλό στο εσωτερικό του χεριού έναν αναπτήρα, κρατώντας τις παλιές συνήθειες ζωντανές γιατί παντού υπάρχει ένας μύθος.
Ο Τιτανομέγιστος Καζαμίας «Το Κουάρκ» Κουλουριού και Κουραφέλκυθρου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία από την Jemma Press.
Απόψεις
Έχω τονίσει ξανά στο παρελθόν, πως το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι στα ανατολικά μας σύνορα, αλλά στο Λιβυκό Πέλαγος. Δεν μπορούμε να παρακολουθούμε καθημερινά να φτάνουν τέτοιες ποσότητες σκόνης από την Αφρική και να μην αντιδρούμε.