Ω Παοκάρα, έχω τρέλα μεσ' το μυαλό. Δέχομαι τώρα κριτική επειδή φώναξα το σύνθημα για τη Βουλή. Αμπαλαέο ρε.
Δεν νιώθουμε ρε καρντάσια, είμαστε χάλια, βλέπουμε αετούς με οχτώ κεφάλια ρε. Οέο- οέο- οέο, το καλαμάκι ρε δεν τρώγεται σε λέω, κρέμα μπουγάτσα είναι το φαγητό σου και λεμονίτα τ’ αναψυκτικό σου. Κι όταν θα θες να δροσιστείς λιγάκι πιες τον φραπέ μ’ ένα σπαστό σουβλάκι.
Αν σας πείραξα, ξίδι, συμβολικά το είπα. Έχω τρέλα λέμε ρε. Μια ωραία πεταλούδα, μια ωραία πεταλούδα, μια ωραία πεταλούδα, το αιδοίο της μάνας σας. Μπουγάτσα με Αθηναίο, πρωτάθλημα εμείς ή κανείς, έλεος με το κράτος των Αθηνών.
Κρύο, τον παίρνει η μάνα σου.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;