Ε λοιπόν εδώ πάνω είναι καταπληκτικά. Τρομερή ποιότητα κόσμου, σπάνια γενναιοδωρία, κανένα κόμπλεξ, ωραίοι άνθρωποι, ερωτική ατμόσφαιρα.
Πρώτο βράδυ και με υποδέχτηκαν ο Φρανκ Σινάτρα με τον φίλο μου τον Άντι Γουόρχολ. Στο διπλανό τραπέζι έπιναν ο Τζον Λένον, ο Άλεν Γκίνσμπεργκ και η Ρίτα η Χέιγουορθ. Μιλήσαμε για ποίηση και τα μεγάλα μας πάθη.
Σύντομα όμως βαρέθηκα και βρήκα παρηγοριά στην αγκαλιά της Τζόαν Κρόφορντ. Περάσαμε μια μαγική βραδιά μαζί και φρόντισε να εγκλιματιστώ. A propos να σας πως ότι εδώ το αλκοόλ είναι σαφώς πιο νόστιμο, τα ναρκωτικά νόμιμα και ο πανηδονισμός νόρμα.
Σωπάτε καημένοι που θα στεναχωρηθώ που άφησα την ντεκαντάνς που ήταν πια η Αθήνα. Ώχου μωρέ, με τις γκρίνιες σας. Λοιπόν σας αφήνω τώρα, πάω να παρακολουθήσω ζωντανή παράσταση του Νουρέγιεφ.
Ελπίζω να αργήσω να σας ξαναδώ. Για το δικό σας το καλό.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;