Χέι, εσύ. Ναι εσύ που διαβάζεις τώρα αυτή την τοποθέτησή μου. Με βλέπεις; Εγώ είμαι, το παραλληλόγραμμο πλαίσιο που αναβοσβήνει στο πάνω μέρος του σάιτ.
Γιατί δεν με πατάς; Ε; Αφού με βλέπεις. Κουνιούνται τα γράμματά μου, αλλάζουν οι εικόνες μου, προσπαθώ, κάνω τα πάντα για να τραβήξω την προσοχή σου. Πάτα με. Άγγιξέ με. Έχουν μήνες να με αγγίξουν, έχω να αισθανθώ ποθητό πάρα πολύ καιρό.
Κάποτε έκαναν ουρές για μένα οι χρήστες. Σήμερα, με προσπερνάνε σαν να μην είμαι εκεί, σαν να μην μπορώ να τους προσφέρω το παραμικρό. Ναι, υπάρχουν πιο νέα και όμορφα εργαλεία από μένα, το καταλαβαίνω. Αλλά κι εγώ ψυχή έχω.
Έλα. Πάτα με. Δεν θα το μετανιώσεις 😉
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;