Ως υπέρτατος κριτής των πάντων και μοναδικός αρμόδιος να αποδώσω τη θεία Δίκη, προφανώς δικαιούμαι να έχω άποψη και για την απόδοση της δικαιοσύνης στα εγκόσμια.
Πολλώ δε μάλλον όταν αυτή αφορά κι έναν λειτουργό της εκκλησίας μου, ο οποίος βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Ε λοιπόν, η απόφαση του τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αιγίου Ελλάδος Γης, κατά του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου, ήταν ντροπιαστική.
Αυτά τους έμαθα εγώ μωρέ; Να κηρύσσουν το μίσος κατά των συνανθρώπων τους; Να μην αγαπάνε τους δίπλα τους επειδή έχουν διαφορετικές προτιμήσεις και να συμβουλεύουν τους πιστούς να τους κάνουν κακό; Η ετυμηγορία των επτά μηνών με τριετή αναστολή ήταν επιεικώς γελοία. Μακάρι ισόβια.
Εσείς οι άνθρωποι κάνετε συνέχεια μισές δουλειές και θα με αναγκάσετε πάλι εμένα να γίνω ο κακός. Αν και, μπροστά στον Αμβρόσιο, αρνάκι θα είμαι, αμνός για την ακρίβεια (χοχο). Αμβρόσιε, σε ψάχνουμε.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;