Δυστυχώς, οι εικόνες της χθεσινής ημέρας ήταν στενάχωρες και καταστροφικές. Χάθηκαν δυο ανθρώπινες ζωές, είχαμε υλικές ζημιές, πλημμύρες και για ακόμη μία φορά, κριτική στον κρατικό μηχανισμό.
Τι άλλο να κάνουμε βρε παιδιά; Κλείσαμε τα σχολεία, ζητήσαμε τηλεργασία, στείλαμε 112. Να ελέγξουμε και τον καιρό; Δεν είναι ακραίο να βρέχει τόσες ώρες Γενάρη μήνα;
Μιλάμε δεν σταματούσε με τίποτα. Απίστευτο. Έριχνε, έριχνε. Κλιματική κρίση, δεν υπάρχει αυτό το πράγμα. Ακόμα ρίχνει δηλαδή, θα τρελαθούμε.
Άνθρωποι είμαστε, δεν είμαστε θεοί. Καλού κακού, καθίστε σπίτι μέχρι τον Μάιο, τι έχετε πια να κάνετε έξω;
Απόψεις
Μοιραία, χτύπησα το κεφάλι μου στον τοίχο και μετά δεν ήξερα τι έλεγα. Όταν συνήλθα, κατάλαβα αμέσως το σφάλμα μου. Υπόσχομαι στο εξής να μην ξεχάσω ξανά το κράνος μου και γενικά να προσέχω πού κυκλοφορώ.