Μην μιλήσει κάποιος για προσέγγιση της Χρυσής Αυγής στο κλίμα της δημοκρατίας, αμέσως να πέσετε να τον φάτε. Τόλμησα να κάνω λόγο για ένταξη του κόμματος στους δημοκρατικούς θεσμούς και δέχτηκα σκληρή επίθεση.
Μισό λεπτάκι ρε παιδιά, να τα βάλουμε κάτω. Πόσο καιρό έχει να σκοτώσει μέλος της Χρυσής Αυγής κάποιον μετανάστη; Πόσο καιρό έχει να δολοφονηθεί καλλιτέχνης που την καταδικάζει στους στίχους του; Δεν κρατάω και λογαριασμό, αλλά με όσα θυμάμαι, πρέπει να έχουν περάσει σίγουρα αρκετές ημέρες, μην πω και εβδομάδες.
Ε λοιπόν, τα βήματα καλής θέλησης, την ένδειξη ωριμότητας και την αλλαγή πλεύσης πρέπει να τα επιβραβεύουμε. Όταν κάποιος δείχνει διάθεση να αλλάξει, οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε. Επειδή δηλαδή υπήρξε οργανωμένη συμμορία που δολοφονούσε κόσμο θα πρέπει να τους το κοπανάμε για πάντα;
Κι αν άλλαξαν γνώμη; Να μην το συζητήσουμε; Άλλωστε, εγώ προσωπικά έχω συναναστραφεί εκατοντάδες φορές με τα μέλη της στη Βουλή και είμαι ακόμα ζωντανός, ούτε έχω δει κάποιον άλλον βουλευτή να σκοτώνεται. Ας μην είμαστε λοιπόν μνησίκακοι. Ο άνθρωπος αλλάζει και στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Ο Θεός άλλωστε συγχωρεί και μπορεί να μην πιστεύουμε στον Θεό, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύουμε και σ'αυτά που υποτίθεται ότι είπε.
Απόψεις
Μοιραία, χτύπησα το κεφάλι μου στον τοίχο και μετά δεν ήξερα τι έλεγα. Όταν συνήλθα, κατάλαβα αμέσως το σφάλμα μου. Υπόσχομαι στο εξής να μην ξεχάσω ξανά το κράνος μου και γενικά να προσέχω πού κυκλοφορώ.