Μότο Χριστός
Clear
9°C
 

Παίζουν μπάλα και στο γήπεδο της ζωής! – Μέρος 1ο

Πολλοί απ’ αυτούς ήρθαν στην Ελλάδα ως σωτήρες. Άλλοι πάλι σαν «παλτά» που το πρώτο τους παιχνίδι τους μετέτρεψε αυτόματα σε μεσσίες. Μεταγραφές αεροδρομίου αξίας εκατομμυρίων (δραχμών) και παίκτες σημαίες που όμως «έφυγαν νύχτα». Αλλά και φοβεροί τεχνίτες που κατείχαν από τόπι και έστησαν ολόκληρη καριέρα -και σύνταξη- στα ελληνικά χορτάρια.

Από την Ελλάδα της σούπερ λι(ν)γκ και των προέδρων με σύνδρομα «Πίου», οι ανταποκριτές του «Κουλουριού» ταξίδεψαν κυριολεκτικά σε κάθε γωνιά της γης, έψαξαν, ρώτησαν και τελικά βρήκαν τι απέγιναν οι μεγαλύτεροι μπαλαδόροι που κόσμησαν με την παρουσία τους τα ελληνικά γήπεδα.

Juan Jose Borelli: Ο Αργεντινός άσος από το Μπουένος Άιρες έγινε ιδιαίτερα αγαπητός στην Ελλάδα από τους φιλάθλους του Παναθηναϊκού όταν οδήγησε την ομάδα στην κατάκτηση του ντάμπλ το 94/95 και 95/96, αλλά και λόγω των μαγικών εμφανίσεων του στην πορεία της ομάδας προς τους ημιτελικούς τους Champions League με τον Άγιαξ την ίδια χρονιά. 

Όμως, τις δύο πρώτες χρονιές του στην Ελλάδα (91/92 και 92/93) έχουμε πολύ λίγα να θυμόμαστε από την πορεία του και δεν ήταν λίγες οι φορές που το όνομά του συνοδεύτηκε από τη λέξη παλτό. Τότε γράφτηκαν πολλά για τη μειωμένη απόδοσή του, ενώ ο ίδιος ο παίκτης την είχε αποδώσει στο πόσο πολύ του έλειπε η πατρίδα του. Κανείς, όμως, δεν έμαθε πραγματικά τί ήταν αυτό που τον έκανε να βρει τον καλό του εαυτό και να οδηγήσει τον Παναθηναϊκό σε μεγάλες δόξες.

Ο ίδιος ο παίκτης εξομολογήθηκε στους ρεπόρτερ του «Κουλουριού» που ταξίδεψαν μέχρι την Αργεντινή – μεταφέρουμε ακριβώς τα λόγια του: «Μετά από σχεδόν δύο χρόνια στην Ελλάδα μου έλειπε πάρα πολύ η Αργεντινή. Δεν μπορούσα να κοιτάξω γύρω μου χωρίς να νιώσω νοσταλγία. Ένα βράδυ μετά το φιλικό διπλό οι συμπαίκτες μου με πήγαν στο Μοναστηράκι. Εκεί ανακάλυψα το σουβλάκι με γύρο. Ήταν κάτι μαγικό. Αγάπησα την Ελλάδα, έκοψα τα μαλλιά μου και άρχισα να παίζω την μπαλίτσα που ήξερα από παιδί».

Τώρα πλέον ο Borelli είναι προπονητής της ομάδας Νέων της River Plate και προσπαθεί να μυήσει όσους περισσότερους συμπαίκτες και παίκτες του μπορεί στη μεγάλη του αγάπη, το σουβλάκι με γύρο. Μάλιστα, η τελευταία του επένδυση είναι στο χώρο της εστίασης ανοίγοντας το πρώτο σουβλατζίδικο στην Αργεντινή. Ο Borelli έχει βάλει την προσωπική του πινελιά στο χώρο διακοσμώντας έναν τοίχο με όλες τις διακρίσεις του με τον Παναθηναϊκό αλλά και την πορεία στο Champions League. Επίσης, έχει εμπλουτίσει το menu του με πολλά παραδοσιακά ελληνικά εδέσματα, δημιουργώντας μια ελληνική γαστριμαργική πανδαισία στο κέντρο του Μπουένος Άιρες. Σπεσιαλιτέ του είναι το σουβλάκι με σκορδαλιά, μια ανακάλυψη που έχει κάνει θραύση στη μακρινή χώρα. Ο ίδιος ο άσσος μας αποκάλυψε ότι είναι και η αγαπημένη λιχουδιά ενός άλλου άσσου του Παναθηναϊκού και αγαπημένου φίλου του, του Juan Ramon Rocha. «Όποτε με επισκέπτεται έρχεται στο μαγαζί και τσακίζουμε 3 πιτόγυρα ο καθένας για να θυμηθούμε τα χρόνια του Παναθηναϊκού».

Στα άμεσα σχέδιά του είναι να φέρει το concept που έχει αναπτύξει στην Αργεντινή πίσω στη χώρα που το γέννησε, την Ελλάδα, όπου θα κάνει μια μεγάλης κλίμακας επένδυση ανοίγοντας 15 μαγαζιά στην Αττική, με πρώτο ένα κατάστημα στο καινούριο γήπεδο και εμπορικό πάρκο του Παναθηναϊκού, στο Βοτανικό.

Matt Derbyshire: Ο νεαρός Ματ δεν ήταν απλώς μια επιλογή, ήταν μια λαϊκή απαίτηση. Ο 23χρονος τότε άσσος ήρθε στον Ολυμπιακό δανεικός από τη Blackburn Rovers το 2009 για ένα χρόνο, με οψιόν αγοράς, και διέπρεψε. Μετά τα δυο γκολ που πέτυχε στον τελικό κυπέλου μεταξύ της Α.Ε.Κ. και του Ολυμπιακού, στέλνοντας το ματς στη παράταση και τελικά στη κατάκτηση του τίτλου από τους ερυθρόλευκους, η εξέδρα τραγουδούσε ρυθμικά «Ματ!-Ματ!-Ματ!» καταρχήν γιατί δεν είχε ακόμα ξεκαθαριστεί αν το επώνυμό του ήταν Ντέρμπισαίρ, Ντάρμπισαίρ ή Ντέρμπισιρ, αλλά βασικότερα για να δείξουν στον τότε πρόεδρο της ερυθρόλευκης Π.Α.Ε. Σωκράτη Κόκκαλη ότι πρέπει να προχωρήσει στην αγορά του. Τελικά οι δύο ομάδες ήρθαν σε συμφωνία το καλοκαίρι του ίδιου έτους και ο Matt Derbyshire έγινε και επίσημα παίκτης του Ολυμπιακού με τριετές συμβόλαιο αξίας τριών εκατομμυρίων λιρών, δίνοντας απεριόριστη χαρά στους φίλους της ομάδας αλλά και αμέτρητα εξώφυλλα σε αντικειμενικές, ανεξάρτητες, οπαδικές εφημερίδες.

Η κατάληξη; Με μόνο μερικά παιχνίδια στα πόδια του τη σεζόν που ακολούθησε και με μια διάθεση αποστροφής από τον νέο τεχνικό της ομάδας του Πειραιά Ερνέστο Βαλβέρδε, ο νεαρός επιθετικός εκδιώχτηκε κακήν κακώς από το ρόστερ της ομάδας και δόθηκε δανεικός στη Birmingham City, η οποία τότε κυνηγούσε την άνοδό της στη πρώτη κατηγορία Αγγλίας.

Οι ανταποκριτές του κουλουριού στο Ηνωμένο Βασίλειο, συνάντησαν τον 26χρονο πλέον Ματ το περασμένο Σάββατο στην «Artillery Arms», την  παραδοσιακή βρετανική pub που διατηρεί στο χωριό Ault Hucknall. Αν και φανερά καταβεβλημένος, κουρασμένος και με τα σημάδια του χρόνου να μη μαρτυρούν το νεαρό της ηλικίας του, ο Ματ στη συνάντηση αυτή επιβεβαίωσε για ακόμη μια φορά τη φήμη του καλού παιδιού. Σχεδόν βουρκωμένος από συγκίνηση που άκουσε τη γλώσσα μας μετά από τρία χρόνια, κέρασε τους ανταποκριτές μας μπύρα, προσφέρθηκε να τους φιλοξενήσει στα δωμάτια που διατηρεί πάνω από την pub και δήλωσε μπερδεμένος για τους λόγους αλλά και για τον τρόπο που αποχώρησε απ’ την Ελλάδα. «Νόμιζα ότι είχαμε μια εξαιρετική σχέση με τον κύριο Βαλβέρδε. Με καλούσε συστηματικά στο σπίτι του τις Κυριακές για μπάρμπεκιου με την γυναίκα του, ενώ και με τον κύριο Σωκράτη οι τρείς μας πηγαίναμε όλο το καλοκαίρι και πίναμε τσίπουρα».

Παρά όλ' αυτά, ο Ματ δεν κρατάει κακίες και δηλώνει ευτυχισμένος με τη νέα του ζωή στο μικρό αυτό χωριό. «Ίσως καλύτερα που ήρθαν έτσι τα πράγματα. Ίσως δεν έκανα για να παίζω ποδόσφαιρο» δήλωσε αργότερα φανερά συγκινημένος, ενώ δεν έκρυψε από τους ανταποκριτές μας ότι όχι μόνο δεν έχει ξανακλωτσήσει μπάλα, αλλά σιχαίνεται πλέον οτιδήποτε στρογγυλό. Μετά την επιστροφή του στο Ηνωμένο Βασίλειο ο Ματ δηλώνει ότι «βρήκε το θεό» ενώ επισκέπτεται καθημερινά την τοπική εκκλησία “St. John the Baptist” όπου προσεύχεται ώστε ο Κέβιν Μιραλάς –τον οποίο θεωρεί βασικό υπεύθυνο της απομάκρυνσής του από τον Ολυμπιακό- να έχει πάντα τα πόδια του καλά και την υγειά του.