Παρακολούθησα με σκεπτικισμό και προβληματισμό τις εκδηλώσεις μνήμης και τις πορείες για την επέτειο του Πολυτεχνείου.
Εντάξει, καλά είναι όλα αυτά και τα σεβόμαστε, αλλά μήπως είμαστε κάπως υπερβολικοί; Λέω εγώ τώρα. Τι έγινε δηλαδή στις 17 Νοεμβρίου του 1973; Ένα απλό τροχαίο ήταν και οι αριστεροί το έχουν κάνει σύνθημα και σημαία. Φτάνει πια.
Έκανε ένα λάθος ο οδηγός του τανκ, του έφυγε λίγο ο χειρισμός στο βρεγμένο οδόστρωμα της Πατησίων, χάθηκαν μερικές ζωές εκτός του Πολυτεχνείου και το γιορτάζουμε ακόμα σαν παράδειγμα αντίστασης;
Τόσα τροχαία γίνονται καθημερινά, τόσα ανθρώπινα λάθη, είναι ανάγκη να τους δίνουμε τόση σημασία; Ας ηρεμήσουν οι αριστεροί, έχουμε κι άλλα πράγματα να ασχοληθούμε. Get a life που λέει αγγλιστί ο γιος μου ο Περσέας και τον διορθώνω γιατί τον παροτρύνω να μιλάμε μόνο ελληνικά σε αυτό το σπίτι.
Προχωράμε.
Απόψεις
Οι αλιείς, με το δίκιο τους οι άνθρωποι, με ρώτησαν: έχεις λαγοκέφαλο; Έχω λαγοκέφαλο. Έχει ουρά; Έχεις λαγοκέφαλο, απάντησα κι εγώ στο τέλος. Η σκέψη δεν έφυγε από το μυαλό μου, συνεχίζει να με απασχολεί μέχρι και τώρα. Έχω λαγοκέφαλο; Έχεις λαγοκέφαλο. Έχει αυτιά; Έχω λαγοκέφαλο;