Κακή ιδέα τελικά να πάρω μαζί μου στο ερημονήσι το άλμπουμ των Pink Floyd

Μερικές φορές δεν παίρνουμε πολύ σοβαρά τις απαντήσεις που δίνουμε σε συγκεκριμένες ερωτήσεις κι όταν το συνειδητοποιούμε, είναι πια αργά.

Πριν λίγο καιρό με ρώτησαν τι θα επέλεγα να πάρω μαζί μου αν ναυαγούσα σε ένα ερημονήσι και γεμάτος νοσταλγία και ρομαντισμό απάντησα χωρίς δισταγμό πως θα επέλεγα το αγαπημένο μου άλμπουμ των Pink Floyd. Τα έφερε έτσι η ζωή όμως, που την περασμένη εβδομάδα ναυάγησα πράγματι σε ερημικό νησί κι είχα μαζί μου μόνο αυτό το βινύλιο.

Αρχικά, δεν είχα προφανώς που να το ακούσω κι έτσι ήταν παντελώς άχρηστο. Τα πρώτα βράδια χρησιμοποίησα τη θήκη του για μαξιλάρι, στη συνέχεια για να σκουπιστώ και τελικά επειδή λιμοκτονούσα, κατέληξα να τρώω το δίσκο, ο οποίος μου έπεσε βαρύς και πέρασα την επόμενη ημέρα κάνοντας εμετό πάνω στο εξώφυλλο, με αποτέλεσμα να τον καταστρέψω.

Ευτυχώς, πάνω που ήμουν στα πρόθυρα του θανάτου, πέρασε ένα ελικόπτερο και με είδε, διαφορετικά δεν ξέρω κι εγώ τι θα είχα απογίνει. Πάντως, η συμβουλή που δίνω σε όλους τους ναυαγούς είναι μία: Μην επιλέγετε βιβλία και δίσκους.

Προτιμήστε ανθρώπους. Αρχικά μπορείτε να τους χρησιμοποιήσετε για παρέα, κι όταν πεθάνουν μπορείτε να τους φάτε, να ζήσετε και να πάτε κάποια στιγμή σπίτι σας να ακούσετε όποιον δίσκο θέλετε.

---